Abarth 124 Spider – dane techniczne, osiągi, opinie

Abarth 124 Spider ma silnik 1.4 turbo o mocy 170 KM, przyspiesza do 100 km/h w 6,8 s, waży tylko 1060 kg i realnie daje wrażenia zbliżone do klasycznych, analogowych roadsterów. To głośne, rasowe cabrio dla dwóch osób, które bardziej kupuje się sercem niż kalkulatorem. Jeśli szukasz kompaktowego roadstera z napędem na tył, mocnym dźwiękiem i wyrazistym charakterem, ten model zasługuje na bardzo uważne spojrzenie – szczegóły, dane techniczne i opinie kierowców znajdziesz poniżej.

Co wyróżnia Abartha 124 Spider na tle innych roadsterów?

Abarth 124 Spider to sportowy roadster z miękkim dachem, zbudowany na bazie Fiata 124 Spider i mocno spokrewniony z Mazdą MX-5. Ma długą maskę, krótki tył, napęd na tylną oś i tylko dwa miejsca, więc od początku jasno stawia sprawę – to auto do jazdy dla przyjemności, nie do wożenia rodziny czy dużych bagaży. Bagażnik ma zaledwie 140 l, co wystarcza na weekendowy wyjazd, ale wymaga rozsądnego pakowania.

Samochód był produkowany w latach 2016–2019, a jego sylwetka nawiązuje do klasycznego Fiata 124 z lat 60., choć technika jest całkowicie współczesna. Produkcja przebiega w dwóch miejscach: główny montaż nadwozia odbywa się w fabryce Mazdy w Hiroszimie, natomiast końcowe doposażenie i strojenie przeprowadza się w zakładach Oficine Abarth w Turynie. Dzięki temu auto łączy japońską precyzję wykonania z włoskim podejściem do osiągów i stylu.

To także pierwszy model marki Abarth, który oficjalnie trafił na rynek USA, więc już sama sieć sprzedaży i serwisu jest bardziej międzynarodowa niż przy wielu wcześniejszych produktach tej firmy. W praktyce przekłada się to na dobrą dostępność części eksploatacyjnych i sporo wiedzy warsztatów, które znają technikę MX-5.

Jakie dane techniczne ma Abarth 124 Spider?

Pod względem wymiarów Abarth mieści się w kompaktowym segmencie roadsterów. Nadwozie ma długość 4054 mm, szerokość 1740 mm i wysokość zaledwie 1233 mm. Rozstaw osi wynosi 2310 mm, co zapewnia zwrotność i szybkie reakcje na ruchy kierownicą. Masa własna tylko 1060 kg sprawia, że silnik nie musi być przesadnie mocny, żeby zapewnić dobre osiągi.

Zbiornik paliwa ma 45–49 l w zależności od źródła danych, więc przy spokojniejszej jeździe można przejechać kilkaset kilometrów bez tankowania. Ładowność w okolicach 350 kg wystarcza na dwóch dorosłych pasażerów i bagaż bez ryzyka przeciążenia. Tylko dwie osoby na pokładzie upraszczają konstrukcję wnętrza – mniej miejsca na drobiazgi, ale za to kierowca siedzi praktycznie „w centrum” auta.

Silnik 1.4 MultiAir Turbo

Sercem auta jest 1.4 MultiAir Turbo – benzynowy, czterocylindrowy silnik o pojemności 1368 cm³, z 16 zaworami i turbosprężarką Garretta. Wytwarza on 170 KM przy 5500 obr./min i 250 Nm przy 2500 obr./min. Taki charakter – wysoki moment dostępny nisko – pasuje do jazdy na tylnej osi, bo auto dobrze reaguje już z dolnych obrotów, bez konieczności kręcenia silnika pod czerwone pole.

Z jednostką współpracuje 6‑biegowa manualna skrzynia. Biegi mają krótki skok lewarka i wyczuwalny opór, co wielu kierowców określa jako „mechaniczne” wrażenie. Do tego dochodzi napęd na tył z mechanizmem różnicowym o ograniczonym poślizgu, więc przy ostrzejszym traktowaniu gazu łatwo wyczuć, że auto chce pracować bokiem wyjścia z zakrętu.

Podwozie i hamulce

Zawieszenie przednie oparto na kolumnach MacPhersona, tył to układ wielowahaczowy. Taka konfiguracja – znana już z czwartej generacji Mazdy MX-5 – została przez inżynierów Abartha usztywniona i dostrojona pod bardziej sportowe prowadzenie. Sam producent podkreśla wykorzystanie doświadczeń z rajdów przy zestrojeniu amortyzatorów i stabilizatorów.

Hamulce mają tarcze wentylowane z przodu i z tyłu, co przy masie 1060 kg zapewnia dużą rezerwę skuteczności także podczas dynamicznej jazdy. Opony w rozmiarze 205/45 R17 dobrze wypełniają nadkola i oferują niezły kompromis między przyczepnością a komfortem resorowania na typowych drogach.

Parametry użytkowe i spalanie

Producent deklaruje prędkość maksymalną 232 km/h oraz przyspieszenie 0–100 km/h w 6,8 s. To wartości, które w lekkim roadsterze przekładają się na wrażenie szybkiego, ale jeszcze dobrze kontrolowalnego auta. Stosunek masy do mocy na poziomie około 6,2 kg/KM plasuje ten model w typowo sportowym przedziale.

W testach drogowych notowane jest średnie zużycie paliwa rzędu 7,9 l/100 km w trasie i 11,1 l/100 km w mieście. W realnych miejskich warunkach użytkownicy podają często wynik w okolicach 15 l/100 km, jeśli auto jeździ głównie na krótkich odcinkach i bywa mocno „przygazowywane”. Na dłuższej trasie da się zejść poniżej 8 litrów, jeśli jedzie się płynnie i bez długich odcinków autostradowych.

Jak Abarth 124 Spider wypada na tle Mazdy MX‑5 i Fiata 124 Spider?

Technicznie Abarth dzieli płytę podłogową i znaczną część konstrukcji z Mazdą MX‑5 czwartej generacji (tzw. ND Platform). Kokpit, układ zawieszenia i ogólna architektura są bardzo podobne, co widać po identycznym projekcie deski rozdzielczej i ergonomii obsługi. Różnice pojawiają się w stylizacji nadwozia, mapie silnika, wydechu oraz nastawach zawieszenia.

Fiat 124 Spider był traktowany jako spokojniejsza, bardziej turystyczna wersja – ten sam układ techniczny, ale łagodniejsze zestrojenie i mniej wyrazisty dźwięk. Wersja Abarth dostała ostrzejsze nastawy, charakterystyczny agresywny bodykit i seryjnie montowany sportowy układ wydechowy Record Monza. W efekcie emocje za kierownicą są zupełnie inne niż w „cywilnym” Fiacie.

Porównanie z Mazdą MX‑5

Kierowcy, którzy jeździli jednocześnie MX‑5 i Abarthiem, często podkreślają, że różnice w samej dynamice nie są ogromne, choć Włoch ma 10 KM więcej niż porównywalne wersje Mazdy. Manualna skrzynia pracuje w bardzo podobny sposób, a fotele obu aut trzymają ciało zbliżenie dobrze. Różnica leży głównie w charakterze silnika i dźwięku – turbo w Abarthcie daje mocniejszy „kop” z dołu, a wydech gra o wiele głośniej.

Cenowo – jako nowe – oba samochody dzieliło około 50 tys. zł na korzyść Mazdy, co wielu testerów wskazywało jako poważny argument przeciwko Abarthowi. Obecnie na rynku wtórnym różnice są mniejsze, ale wciąż widoczne: MX‑5 zwykle kosztuje mniej przy podobnym roczniku i przebiegu, za to Abarth uchodzi za bardziej „kolekcjonerski” i rzadziej spotykany na ulicy.

Relacje z Fiatem 124 Spider

Abarth jest najmocniejszą odmianą linii 124, więc względem Fiata dostajesz nie tylko większą moc, ale też sztywniejsze zawieszenie, inne nastawy elektroniki, mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu i bardziej rozbudowany pakiet stylistyczny. Dla części kierowców Fiat 124 Spider będzie wystarczający jako kabriolet do spokojnej jazdy, ale jeśli chcesz auta do częstych wypadów na kręte drogi, wersja ze skorpionem na masce ma wyraźną przewagę.

Abarth 124 Spider korzysta z techniki Mazdy MX‑5, ale w Oficine Abarth w Turynie dostaje mocniejszy silnik, agresywniejsze zawieszenie i wydech, który zmienia charakter auta o 180 stopni.

Jakie są osiągi i wrażenia z jazdy Abarth 124 Spider?

Pytanie, które najczęściej zadają potencjalni nabywcy, brzmi: czy 170 KM to nie za mało do sportowego auta? W lekkim roadsterze odpowiedź jest prosta – mocy wystarcza, a charakter napędu sprawia, że auto zachęca do częstego korzystania z pełnego zakresu obrotów. Przy masie niewiele ponad tonę, przyspieszenia są żywe, a reakcja na gaz szybka, szczególnie w średnim zakresie obrotów, gdzie do głosu dochodzi pełne 250 Nm.

Napęd na tył ze szperą sprawia, że na mokrym asfalcie można łatwo wprowadzić auto w kontrolowany poślizg przy wyjściu z zakrętu. Użytkownicy opisują sytuacje, w których bez znajomości driftingu udało się objechać rondo „bokiem” kilka razy z rzędu. Na suchym nawierzchnia stawia większy opór, ale przy wyłączonej kontroli stabilności auto potrafi stanowczo „ukąsić” w szczycie łuku.

Prowadzenie i zawieszenie

Podwozie wielu kierowców określa jako trafione w „sweet spot” między komfortem a sportem. Jest twardo – czuć nierówności i poprzeczne garby – ale nie na tyle, by auto męczyło w codziennej eksploatacji. Na dobrej drodze Abarth jedzie jak po szynach, szybko reaguje na ruchy kierownicy, a nadwozie pozostaje stabilne nawet przy gwałtownych zmianach kierunku.

Co ciekawe, mimo turbo pod maską i nowoczesnych systemów wsparcia, wrażenia zza kierownicy są bardzo analogowe. Krótki skok lewarka, wyraźnie wyczuwalne kliknięcie biegów, mechanicznie działający hamulec ręczny i prosty w obsłudze miękki dach – wszystko to buduje atmosferę „starej szkoły” motoryzacji. Wielu fanów aut sportowych właśnie za to ceni Abartha 124 Spider.

Dźwięk wydechu

Oddzielny rozdział to układ wydechowy Record Monza z charakterystycznymi czterema końcówkami. Testujący często opisują go jako „instrument dęty” – basowy, donośny, reagujący na każde muśnięcie pedału gazu. W czasie jazdy po mieście kierowcy nierzadko łapią się na tym, że nieświadomie podbijają obroty na luzie, tylko po to, żeby usłyszeć wyraźniejsze „pomruki” spod tylnych zderzaków.

Dla części osób może to być męczące na dłuższą metę, zwłaszcza przy stałych prędkościach. Dla innych – to główna zaleta auta. Jeden z użytkowników, cytowany w relacjach, przyznaje wprost, że „ten dźwięk nigdy się nie nudzi”, nawet po kilku tysiącach kilometrów za kierownicą.

Układ wydechowy Record Monza sprawia, że wielu przechodniów najpierw słyszy Abartha 124 Spider, a dopiero potem zastanawia się, jak duży silnik kryje się pod długą maską.

Jakie opinie mają użytkownicy i ile kosztuje Abarth 124 Spider w 2026 roku?

Użytkownicy Abartha, którzy traktują go jako auto na co dzień, zwracają uwagę na kilka stałych plusów: wygląd, dźwięk i „sportowy pazur” nadwozia. Samochód „wykręca szyje” – zwraca uwagę zarówno sylwetką, jak i brzmieniem. Właściciele często opisują, że ludzie dopytują przy stacjach benzynowych lub na parkingach, co to za model i jaki silnik siedzi pod maską.

Co ciekawe, mimo sportowego charakteru wielu kierowców używa Abartha jako samochodu codziennego. Przyznają, że w mieście da się nim jeździć bez większych wyrzeczeń – o ile pogodzisz się z niewielką ilością miejsca na drobiazgi i trudniejszym wsiadaniem do niskiego kokpitu. W relacjach z przebiegami rzędu kilku tysięcy kilometrów nie pojawiają się poważniejsze usterki, co potwierdza dobre zaplecze techniczne konstrukcji bazującej na MX‑5.

Wady zgłaszane przez kierowców

Najczęściej powtarzane zarzuty dotyczą ergonomii miejsca kierowcy. Osoby o przeciętnej budowie ciała mają problem ze znalezieniem idealnej pozycji za kierownicą – albo kolana wbijają się w deskę rozdzielczą, albo ręce są zbyt wyprostowane przez ograniczony zakres regulacji. Fotele nie oferują też regulacji odcinka lędźwiowego, nawet w doposażonych egzemplarzach, więc przy dłuższych trasach część kierowców odczuwa zmęczenie pleców.

Drugi obszar to przestrzeń na drobiazgi. Kabina jest ciasna, schowków jest mało, a wszystko, co nie zostało dobrze przymocowane, potrafi przeszkadzać przy ostrzejszej jeździe. Samo wsiadanie i wysiadanie – przy tak niskiej pozycji siedzenia – wymaga przyzwyczajenia i dobrej kondycji fizycznej, zwłaszcza w wąskich miejscach parkingowych.

Ceny na rynku wtórnym w 2026 roku

Nowy Abarth 124 Spider kosztował w Polsce od około 174 tys. zł za wersję z manualną skrzynią, a bogatsze konfiguracje dochodziły do 190 tys. zł. Dla porównania, bogato wyposażona Mazda MX‑5 zamykała się w okolicach 130–140 tys. zł, co tworzyło sporą różnicę cenową.

Na rynku wtórnym w lipcu 2026 roku ogłoszenia w Polsce mieszczą się mniej więcej w przedziale od około 70–80 tys. zł za egzemplarze z większym przebiegiem, do nawet ponad 130 tys. zł za sztuki w idealnym stanie, z niskimi przebiegami i udokumentowaną historią. Na portalach ogłoszeniowych widać zarówno auta z polskich salonów, jak i import z Niemiec, Włoch czy Holandii.

Dla kogo to dobry wybór?

Abarth 124 Spider pasuje do kierowcy, który szuka drugiego auta w domu – czegoś do jazdy dla przyjemności, na weekend, na przejażdżki po pustych, krętych drogach. To nie jest uniwersalny samochód rodzinny. Z drugiej strony, jeśli akceptujesz dwuosobową kabinę i ograniczoną praktyczność, nic nie stoi na przeszkodzie, żeby używać go na co dzień, o czym świadczą doświadczenia wielu właścicieli.

Największą nagrodą za kompromisy jest rasowy dźwięk, lekkość prowadzenia, napęd na tył i poczucie obcowania z autem, które – mimo współczesnej techniki – celowo pozostało bardzo mechaniczne. Dla fana tradycyjnej motoryzacji to często ważniejsze niż pół sekundy mniej w sprincie do setki.

Jeśli liczysz każdą złotówkę, Mazda MX‑5 będzie rozsądniejsza. Jeśli wybierasz sercem i chcesz czegoś bardziej rzadkiego, Abarth 124 Spider daje to, czego MX‑5 nie ma: włoski temperament i wydech, który trudno pomylić z jakimkolwiek innym.